8 Μάρτη Σύμβολο αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης της γυναίκας

Στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, των μνημονίων, της λιτότητας και της καταστρατήγησης των εργασιακών δικαιωμάτων από το κεφάλαιο την ΕΕ και τις πειθήνιες κυβερνήσεις, οι εργαζόμενες γυναίκες χτυπιούνται σήμερα ιδιαίτερα.

Παρά τα μεγάλα λόγια για τις πολιτικές ισότητας από πλευράς της ΕΕ, οι εργαζόμενες γυναίκες στην Ευρώπη πληρώνονται λιγότερο από τους άντρες συναδέλφους τους, τα ποσοστά ανεργίας τους είναι πολύ μεγαλύτερα, ενώ οι γυναίκες αποτελούν κατά κύριο λόγω τη στρατιά των ελαστικά, κακώς αμειβόμενων, ανασφάλιστων και χωρίς δικαιώματα εργαζομένων.

Η τελευταία απόφαση του δικαστηρίου της ΕΕ, που νομιμοποιεί τις απολύσεις εγκύων εργαζόμενων στο πλαίσιο ομαδικών απολύσεων έρχεται να δώσει τη νομική κάλυψη σε σωρεία αντίστοιχων παραβιάσεων. Έρχεται να ανοίξει το δρόμο για το χτύπημα της μητρότητας και των εργαζόμενων γυναικών σε όλους τους κλάδους, ιδιωτικού και δημοσίου τομέα σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Στον εργασιακό μεσαίωνα της Ελλάδας, είναι πολλά τα περιστατικά ανάλογης αντιμετώπισης εγκύων εργαζόμενων.

Το κεφάλαιο και οι εκπρόσωποί του, δεν πρόκειται ποτέ να είναι σύμμαχοι των γυναικών στους αγώνες τους για ισότητα ακριβώς επειδή πάντα θα χρειάζονται μια δεξαμενή ευάλωτου εργατικού δυναμικού, που θα πληρώνεται λιγότερο, θα είναι όμηρος στην εργοδοτική αυθαιρεσία και ταυτόχρονα θα αποτελεί το δούρειο ίππο για την ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα όλων των εργαζόμενων, αντρών και γυναικών. Γι' αυτό και είναι υπόθεση όλου του εργατικού κινήματος η υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία, την ασφάλιση, την μισθολογική ισότητα για γυναίκες και άντρες, ντόπιες/ιους και μετανάστριες/ες. Η υπεράσπιση του δικαιώματος της άδειας κύησης και η απαγόρευση των απολύσεων για λόγους εγκυμοσύνης είναι υπόθεση όλων των εργαζόμενων ακριβώς γιατί η καταστρατήγηση αυτού του δικαιώματος αποτελεί ένα ακόμα πλήγμα για την τσέπη της εργατικής οικογένειας, ένα ακόμα όπλο στον έλεγχο από πλευράς του κεφαλαίου της ζωής και της υπόστασής μας. Ουσιαστικά υποχρεώνει τις γυναίκες να επιλέξουν ανάμεσα σε εργασία και μητρότητα, επιβάλλοντας έναν ακόμη έλεγχο στο γυναίκειο σώμα και μας γυρίζει πίσω σε εποχές όπου η γυναίκα ήταν κλεισμένη στο σπίτι, εγκλωβισμένη στους ρόλους της μητέρας και της νοικοκυράς.

Η 8 Μάρτη, η ημέρα της γυναίκας, ποτέ δεν ήτανε γιορτή. Ήταν μέρα σύμβολο για τους αγώνες των γυναικών ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, στην εργασία, την κοινωνία, την οικογένεια. Όπως και το μακρινό 1857 που ξέσπασε ο ηρωικός αγώνας των εργατριών της Νέας Υόρκης, έτσι και σήμερα αυτή η μέρα συνδέεται με τον αγώνα για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των γυναικών από την επίθεση του κεφαλαίου, τη διεκδίκηση μόνιμης δουλειάς και αυξήσεων στους μισθούς, τη διασφάλιση του δικαιώματος στη μητρότητα και την χορήγηση/ παράταση άδειας με αποδοχές για το μεγάλωμα των παιδιών και στους δύο γονείς, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Η 8 Μάρτη, και εδώ στην Ελλάδα, μπορεί και πρέπει να αποτελέσει μια πρώτη απάντηση στους νόμους και τις αποφάσεις του σφαγείου της ΕΕ ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Κάτω τα χέρια από την αλληλεγγύη!!!

                                                           “Χρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις.

Οργή κι’ επιμονή. Γνώση  κι αγανάκτηση.

Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά.

Ψυχρή υπομονή κι ατέλειωτη καρτερία.

Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.

Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πως την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε.”

από το θεατρικό έργο “η Απόφαση” του Μπερτολτ Μπρέχτ

Με μια καταδρομική ενέργεια η διοίκηση της ΦΕΜ (Φωτογραφική Εταιρεία Μυτιλήνης) έκανε έξωση στην Εργατική Λέσχη Λέσβου το πρωί του Σαββάτου από το κτίριο της ΦΕΜ όπου και στεγαζόταν η Λέσχη. Ο λόγος ήταν ότι για τις ημέρες της βροχής μερικές οικογένειες με μωρά  φιλοξενήθηκαν στην Εργατική Λέσχη. Στόχος ήταν να χτυπηθεί η αλληλεγγύη που με αυθόρμητο τρόπο εκφράζει ο λαός της Λέσβου στους πρόσφυγες που αγωνίζονται για ζωή και ελευθερία και βρίσκονται στην πλατεία Σαπφούς της Μυτιλήνης εδώ και περίπου 20 ημέρες, παίζοντας για ακόμη μια φορά την ζωή τους κορώνα γράμματα, μετά τη θάλασσα τώρα και στη στεριά, προχωρώντας σε απεργία πείνας. Σε αυτή την κατάσταση, αταλάντευτα και με όποιο κόστος, η Εργατική Λέσχη Λέσβου λέει ξεκάθαρα ότι ήταν, είναι και θα συνεχίσει να προσανατολίζεται στην κατεύθυνση της πλήρους στήριξης των προσφύγων. Δεν τρέφουμε αυταπάτες για τους σκοπούς και τα κίνητρα αυτής της ενέργειας, πίσω από την οποία βρίσκονται το κράτος, το βαθύ κράτος και όλο το κοινοβουλευτικό σύστημα που ξεκινάει από την Χρυσή Αυγή και φθάνει ως το ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που πραγματικά τους πονάει και τους καίει είναι πως o ανυποχώρητος αγώνας των προσφύγων βρίσκει όλο και πιο μεγάλη στήριξη από το λαό του νησιού που έμπρακτα έχει δείξει την αλληλεγγύη του όλες αυτές τις μέρες (με την προσφορά ειδών πρώτης ανάγκης, με διανομή φαγητού, με την συμμετοχή της στην συγκέντρωση αλληλεγγύης κτλ). Η Εργατική Λέσχη Λέσβου μέσα από την συμμετοχή της στο Συντονισμό Λέσβου για το προσφυγικό – μεταναστευτικό, καθώς  και άλλες συλλογικότητες που παρεμβαίνουν στο νησί βρέθηκαν και συνεχίζουν να βρίσκονται δίπλα στους αγωνιζόμενους πρόσφυγες δημιουργώντας ένα πλέγμα πολύμορφης στήριξης τους. Είναι μια από τις λίγες φορές που μια κινητοποίηση προσφύγων βρίσκει τέτοια υποστήριξη από την τοπική κοινωνία, κάνοντας πράξη το σύνθημα “κοινός αγώνας ντόπιων και μεταναστών” για να κλείσει το κολαστήριο της Μόριας, για να πάψει η Λέσβος να είναι μια μεγάλη φυλακή.

Αυτό το πρώτο βήμα κοινού συντονισμού με τους πρόσφυγες, αλλά κυρίως οι δυνατότητες που δημιουργούνται για ένα μαζικό και νικηφόρο αγώνα είναι που ενοχλεί το κράτος και γι' αυτό έχει βάλει σε κίνηση όλους τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του. Είμαστε βέβαιοι ότι θα εκδηλωθούν πολύ χειρότερες ενέργειες από το σύνολο των μηχανισμών του κράτους κι είμαστε έτοιμοι να τις αντιμετωπίσουμε. Είμαστε αποφασισμένοι να μην κάνουμε πίσω. Κάθε αγωνιστική δράση προσφύγων και μεταναστών που βρίσκονται στο νησί θα έχει την πλήρη υποστήριξή μας. Κι η δράση της Εργατικής Λέσχης δεν θα σταματήσει εκεί. Όπως έχει αποδείξει όλα τα χρόνια της λειτουργίας της, η Εργατική Λέσχη είναι μια διαφορετική προσπάθεια συγκρότησης του κατακερματισμένου κόσμου της εργασίας στη βάση των κοινών προβλημάτων, αγωνιών, όρων ζωής αλλά και επιθυμιών του. Μια προσπάθεια για να ακουστεί η φωνή όλων αυτών, να πάψουμε να είμαστε ψηφία σε στατιστικές αναλύσεις της κυριαρχίας, να συναντηθούμε μεταξύ μας και με άλλους, να σπάσουμε την απομόνωση και τον ατομισμό. Είναι μια προσπάθεια που θέλει να εντάξει στην συνδικαλιστική ζωή όλους τους εργαζόμενους, που θεωρεί τους άνεργους μη απασχολημένους εργάτες, που παλεύει να ενταχθούν αυτοί στα σωματεία τους ή όπου δεν υπάρχουν τέτοια να τα δημιουργήσουν, που παράλληλα συσπειρώνει εργαζόμενους ή ανέργους που δεν εντάσσονται σε κανένα από τα υπάρχοντα σωματεία, τους οργανώνει και συνδικαλιστικά, και που μαζί με άλλα σωματεία παλεύει για τη διεκδίκηση των αιτημάτων τους. Η Εργατική Λέσχη Λέσβου θα βρίσκεται στο πλευρό των εργαζομένων που συλλογικά θέλουν να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους, θα αναπτύσσει πολιτιστικές δράσεις, θα στηρίζει πολιτιστικά σωματεία που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στέγης όπως έκανε ως σήμερα.

Κι όλα αυτά χωρίς να λαμβάνει χορηγίες από εταιρείες, Μ.Κ.Ο. κτλ, χωρίς να λαμβάνει κρατικές οι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις, χωρίς να γίνει ποτέ υποχείριο οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων ντόπιων ή ξένων.

Όσο για την θλιβερή διοίκηση της ΦΕΜ,  έχουμε να πούμε ότι γνωρίζουμε πολύ καλά την προνομιακή σχέση που έχει με τους μηχανισμούς του κράτους. Γι' αυτό άλλωστε της παραχωρήθηκε ολόκληρο κτήριο από το υπουργείο Πολιτισμού μέσα στο κάστρο Μυτιλήνης.

Με τις ενέργειες της η ΦΕΜ μας κατέστησε σαφές ότι στην πραγματικότητα είναι το μακρύ χέρι του κράτους και τίποτα περισσότερο. Ας κρατήσει τον “πολιτισμό” της αμόλυντο από τα πέντε προσφυγόπουλα που φιλοξενήσαμε στο χώρο της Λέσχης. Ας κρατήσει τον “πολιτισμό” της αμόλυντο από τις τρεις μωρομάνες – πρόσφυγες που πέταξε έξω το πρωί του Σαββάτου, πριν αλλάξει την κλειδαριά στο κτήριο της Λέσχης. Ας κρατήσει τον “πολιτισμό” της αμόλυντο από τον αγώνα των προσφύγων. Είναι ο πολιτισμός της απανθρωπιάς. Μας προκαλεί αηδία και δεν θέλουμε να έχουμε καμία σχέση με τους φορείς του.

Παραδίδουμε την ΦΕΜ στην χλεύη του δημοκρατικού και προοδευτικού λαού της Λέσβου. Σε αυτό το σημείο κάνουμε ξεκάθαρο ότι το συγκεκριμένο κείμενο αφορά την διοίκηση της ΦΕΜ και όχι τα μέλη της. Γι αυτό το λόγο ζητάμε να πάρουν ξεκάθαρη θέση τα μέλη της ΦΕΜ για την συγκεκριμένη ενέργεια που προχώρησε η διοίκηση.

Η επόμενη ημέρα για την Εργατική Λέσχη Λέσβου

Το βράδυ του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση της Εργατική Λέσχης Λέσβου όπου αποφασίστηκε να συνεχιστεί η λειτουργία της, οι δράσεις και οι μορφές αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες,  η αναζήτηση άμεσα νέου χώρου στέγασης των δραστηριοτήτων της. Επίσης θα πραγματοποιηθεί οικονομική εξόρμηση καθώς και μια σειρά από παρεμβάσεις με σκοπό το δυνάμωμα της δράσης και της αλληλεγγύης στις γειτονιές της Λέσβου.

Το να υπάρξει η εργατική λέσχη σαν ένα τέτοιο κύτταρο δράσης, αντίστασης, εργατικής πολιτικής αναζήτησης, συσπειρώνοντας μαζικά τα ίδια τα υποκείμενα, είναι ένα στοίχημα ανοιχτό.

ΚΑΛΟΥΜΕ

τον κόσμο της εργασίας, τους νέους, τους άνεργους, τους μετανάστες της Λέσβου να συμμετάσχουν ενεργά στο νέο ξεκίνημα της Εργατικής Λέσχης στη πόλη μας.

Μυτιλήνη, Νοέμβρης 2017